- Dieses Thema hat 10 Antworten sowie 9 Teilnehmer und wurde zuletzt vor vor 1 Monat, 2 Wochen von
aktualisiert.
-
Beiträge
-
Mij valt op dat meerdere leerlingen kiezen voor het antwoord „Es ist…“. In de vraag wordt gezocht naar de functie van het experiment. Ik snap dat de eerste zin van die alinea letterlijk aangeeft ‚Hoe moeilijk… laat een experiment zien‘ (en dus is dat het juiste antwoord).
Echter, de „Es ist…“-zin geeft voor mij ook dusdanige info: de functie van het experiment is om te laten zien dat het bewustzijn afhangt van de dingen waarvoor een dier gevoelig/oplettend moet zijn.
Hoe is deze vraag bij jullie gemaakt? En hoe kijken jullie hiernaar?
Bij mij hebben ook flink wat leerlingen voor ‚es ist‘ gekozen, maar de vraag luidt: Wat is de functie van het voorbeeld? (van de poetsvissen-test), en de auteur geeft dit voorbeeld om te laten zien „wie schwierig es sein kann, Bewusstsein dingfest zu machen“. Best wel flauw van het Cito, het gaat hier eigenlijk meer om leesvaardigheid Nederlands ipv Duits,
Sowieso verwarrend geformuleerd: Je zegt toch: waarvan is dit experiment een voorbeeld?
De functie van een voorbeeld is gewoon voorbeeld zijn…..je zegt toch ook niet wat is de functie van de uitleg? Of wat is de functie van het onderzoek? Je kunt mijns inziens deze vraag niet zo formuleren….het Nederlands zorgt ervoor dat de vraag niet meer te beantwoorden is. Veel leerlingen raken hier verward.
Daar liep ik dus ook tegenaan. Wat willen ze nu eigenlijk dat je kunt? Ik vulde zelf ‚Es ist..‘ in en bij het zien van het CV dacht ik ‚Oh, wilde je dat weten? Had het maar gezegd…‘
Ik blijf dit wel een discussie waard vinden.
Hoe gaan jullie om met leerlingen die de zin verkeerd opgeschreven hebben? Ik heb er eentje die „Bewusstsein dingfest“ heeft gegeven als antwoord. Dat is wel exact de kern van dat antwoord, maar niet het begin van de zin. Ik neig wel naar goedrekenen. Wat zouden jullie doen?
Ik zou het ook het voordeel van de twijfel geven, Lieke. Als een leerling ipv de eerste twee woorden de hele zin overschrijft mag je ook het punt geven en jouw leerling geeft met Bewusstsein dingfest ook aan dat hij/zij de juiste zin heeft gevonden.
De meeste leerlingen – ongeveer 75 % – bij mij hebben „Es ist …“ ingevuld. Jammer als er geen erratum komt omdat de vraag verwarrend is.
Ook hier had ik zelf voor „Es ist“ gekozen in eerste instantie en 7 van mijn 15 leerlingen idem dito. Ik hoop dat hier een erratum op komt, want de zin „Es ist“ geeft net zo goed de functie van het voorbeeld weer; na het voorbeeld wordt uitgelegd wat dit voorbeeld nou precies laat zien.
Ze willen hier dat je een vraag kan omformuleren naar een normaal gestelde vraag voordat je in de tekst duikt, lijkt het. Jammer! Het antwoord in het antwoordmodel ben ik het mee eens: dit is de functie van het geven van dit voorbeeld. Dat leerlingen dat en masse niet weten te benoemen, begrijp ik heel goed.
- Du musst angemeldet sein, um auf dieses Thema antworten zu können.