Roman , 1994
tijd: nu, ca. 1994?
plaats: Heidelberg, later in Viernheim.
omvang: ca. 243 blz. in 20 hoofdstukken
thema: een vrouwelijk apotheker vertelt haar levensverhaal aan een medepatiënt in het ziekenhuis.

Hella Moormann is de hoofdrolspeelster in het boek. Ze ligt in het ziekenhuis en vertelt daar nacht voor nacht in chronologische volgorde een stukje van haar dramatische levensverhaal. Dit meer om de lange nachten in de kliniek qua tijd te doden dan voor de aandacht van haar buurvrouw "op zaal", Rosemarie Hirte. Die lijkt soms niet veel belangstelling te hebben voor Hella's verhaal. En dat terwijl Hella ook dingen vertelt, die zeker niet voor ieders oren bedoeld zijn. Voor Hella is het echter ook een soort biecht, danwel therapie. Rosemarie is 58, een ongetrouwde vrouw, die van burgerlijkheid aan elkaar hangt en slechts zelden bezoek krijgt.

Hella was altijd een voorbeeldig kind en studeerde serieus. Te serieus, vonden leeftijdgenoten op school, toen ze 12 was. Door een noodlottig ongeval komt een jongen om het leven, toen Hella na een blokkade de klas binnenstormde en de jongen net achter de deur stond. Hij had door de deurkruk een dermate grote hoofdwond, dat hij eraan stierf. Sindsdien moest ze naar een andere school, ze werd namelijk als moordenaarster uitgescholden.

Hella lijdt onder haar moeders- en reddersinstinct en - zo zegt haar beste vriendin Dorit - heeft een slechte hand voor mannen. Ze trok buitenbeentjes, zieken en neurotici aan. Ook wist ze al vroeg dat ze een kind wilde, om te weten hoe dat is en om het goed op te voeden.

Zo kwam ze op een dag aan Levin Graber, een 27jarige tandartsstudent, die op zijn zachtst gezegd een vrijmoedig leven leidt. Hij is een levensgenieter, maar ook ongelofelijk lui en vaak bot. Verder sprak haar in hem zijn kinderlijke enthousiasme aan. Hij hielp haar bij de aankoop van een auto, die ze eigenlijk niet wilde. Hij kreeg het echter voor elkaar, hetgeen ze fascineerde. Het ging hem kennelijk ook niet alleen maar om de sex, hij was grappig en de gesprekken gingen ergens over. Ook wist hij haar met mooie geschenken en lekker eten te verwennen. Hij was benieuwd naar haar geerfde bezittingen. Ze toont hem minuscule gifpillen van haar grootvader, die ze als apotheker bewaarde. Levin vindt het allemaal erg interessant. Levin stal inmiddels het zilver en goud bij zijn grootvader (Hermann Graber) weg, die weliswaar oud was maar nog zeer helder en Levin het leven zuur maakte. Grootvader vond hem namelijk een onverantwoordelijke losbol en er was telkens mee te rekenen dat Levin de zeer grote erfenis mis zou kunnen lopen. Levin vertelt dat hij later met de erfenis een sportauto wil kopen, aan Paris-Dakar wil deelnemen en niet meer hoeft te werken. Hella is boos, dat zij niet in zijn spontane plannen voor schijnt te komen. Maar toch houdt ze van hem.

Levin en Hella verhuizen naar een Wohngemeinschaft, het is wennen voor Hella, die graag op zichzelf is. Op een dag belt Margot, de huishoudster van opa Graber, dat hij een hartinfarct had. Maar opa herstelt zich, tot ergernis van Levin. Margot zelf was een beklagenswaardig figuur, ze heeft drugs genomen vroeger. Hella mag haar niet, vanaf het begin. Zeker als ze erachter komt, dat Levin iets met haar heeft, in elk geval sexueel. Levin stelt voor opa te vermoorden met het gif, dat Hella verstopt heeft. Ze krijgen dan het grote huis een een hoop geld. Dit moet snel want hij heeft schulden en is bang voor een afrekening door Dieter, de man van Margot, die ooit de gevangenis indraaide wegens drugshandel, terwijl Levin ook schuldig was. Ze hadden dat in noodgevallen zo afgesproken, maar dan zou Levin voor borg en snelle vrijlating zorgen. Dat had hij niet gedaan. Door middel van een kleine breekbare nepvulling in zijn kunstgebit, waarin het gif zat, vermoorden ze opa Graber, ook al was Hella zeker in het begin hiertegen.

Ze betrekken het huis, Margot blijft er - tot woede van Hella - ook wonen, later komt Dieter erbij. Het testament hield in dat Hella het geld en het huis erfde, mits Levin haar trouwde. Aldus geschiedde. Margot, Dieter en Levin spelen echter regelmatig onder een hoedje, tot kwaadheid van Hella. De strijd met Margot loopt soms hoog op, de perfectionistische Hella kan niets met die slons beginnen. Pogingen om haar buiten de deur te zetten stranden. Aan de andere kant begint ze een relatie met Dieter, die iets ridderlijks en terughoudends heeft.

Bij een grote schoonmaak valt Margot uit het raam en sterft even later in het ziekenhuis. Hella hield haar vast, maar toen Margot haar evenwicht verloor liet Hella uit afschuw los, toen ze probeerden de luiken af te monteren. Hella kletst zich eruit bij de politie. Levin is weer eens een tijdje weg. Hella denkt soms over scheiding, maar dan zal de politie ook doorvragen over Margot's dood. Levin bericht via Dieter, dat hij in Marokko iemand heeft aangereden en losgeld e.d. nodig heeft. Hella geeft het geld aan Dieter mee, die hem gaat ophalen. Maar thuis vindt ze de helft van het geld op een verborgen plaats van Dieter... wat is hier aan de hand? Wat doen Dieter en Levin met het geld? Weer eens een drugszaakje? Voor de zekerheid laat ze een testament opstellen, waarin al het geld naar het Rode Kruis gaat, als ze komt te overlijden. Ze zorgt ervoor dat Levin het ook te zien krijgt. Opgewekt keren beiden terug uit Afrika, er lijkt niets aan de hand. Hella is zwanger, ze weet zelf ook niet van wie, Levin of Dieter en vermijdt duidelijkheid hierover, tot grote woede van Dieter, die nu eindelijk met haar wil samenleven. Ze is woest als ze Dieter en Levin een keer toevallig over haar horen zeggen, dat ze een drugsengeltje is en is bang dat Levin iets in haar eten doet. Levin wordt uit Wenen gebeld. Zijn moeder heeft een autoongeluk gehad en ligt op sterven. Tegen Kerst aan doen zowel Dieter als Levin hun best het gezellig te maken en dat lukt behoorlijk. Dieter dringt er telkens op aan nu eindelijk tegen Levin te zeggen dat het kind van Dieter is en dat ze wil scheiden. Een gebroken Levin komt met de Kerst thuis, zijn moeder is kort daarvoor gestorven. Als Levin met Hella over "ons" kind praat wordt het Dieter allemaal te veel. Hij slaat compleet door en slaat het halve huis kort en klein. Maar een dag daarna maakt hij weer een hoop goed. Hella leert Pawel kennen, een vriendelijke, zachtmoedige man, vader van twee kinderen en getrouwd met Alma, een vrouw met grote psychische problemen, die daarvoor ook in behandeling was. Ze slaapt niet met hem, maar trokken er wel eens op uit met de kinderen. Op oudejaarsdag zou hij nu ook even langskomen. Dieter en Levin krijgen echter bij het eten weer ruzie. Dieter wil dat hij toegeeft dat hij Hella en hem, Dieter met Margot bedrogen heeft. In ruil voor Hella en haar kind zijn we quitte vindt hij. Dieter slaat hem op een gegeven moment de tanden uit zijn mond, hij moet naar het ziekenhuis. Hella en Dieter krijgen ook ruzie, ze zegt niet zeker te weten van wie het kind is. Dieter probeert haar te wurgen, maar plotseling verschijnt Pawel om haar te helpen. In het gewoel krijgt Pawel op een gegeven moment een mes, waarin Dieter valt, nog voordat Pawel er iets mee kon doen. Beiden herstellen uiteindelijk, en hoewel Hella weer eens plannen heeft voor een scheiding komt het er niet van. Wel dwingt ze Levin en Dieter samen de eerste verdieping te gaan bewonen, in de tijd dat ze een ander huis zoeken. Pawel en zijn gezin trekken uiteindelijk bij haar in, hij moest zijn huis verlaten en kon niets anders vinden. Zijn vrouw komt af en toe over uit de kliniek, maar op een gegeven moment steekt ze 's nachts het huis in brand. Hella koopt een nieuw huis, waarin ze met Pawel en zijn kinderen gaat wonen, en geeft Dieter en Levin een startkapitaal om een handel met tweedehands auto's te beginnen, ergens in Noord-Duitsland.

Haar buurvrouw in het ziekenhuis blijkt nu echter met meer aandacht geluisterd te hebben, dan Hella dacht. Ze vraagt of bij de brand ook het gif uit Hellas erfenis is vernietigd. Dit blijkt niet het geval, de kelder bleef intact. Rosemarie komt dit goed uit: Haar peetkind krijgt een legitieme vader, zegt ze: Ze stelt zich tot in detail voor hoe ze Alma zou kunnen vermoorden, door twee kleine gifkorrels als "peperkorrels" in het uiteinde van een worst te doen. "We kunnen dan het beste een vakantiehuisje nemen wegens de vier kinderen", want "Alma zal het laatste stukje pas na een paar dagen opeten." Hella schrikt zich kapot.