|
|
| Geschiedenis van de Duitse literatuur: |
Jeugdboeken |
Boeken voor bovenbouw havo/vwo
|
In het Duits: Neue Sachlichkeit
Achtergronden
|
Na het verlies in de Eerste Wereldoorlog beleeft Duitsland een roerige tijd. Na het vertrek van Keizer Wilhelm II. naar Nederland (1918) ontstaat er weliswaar een democratische staat in Duitsland - de Weimarer Republiek - maar deze jonge democratie wordt in gevaar gebracht door pogingen van linkse en rechtse extremisten om de macht te grijpen. Daarnaast heeft het land met grote economische tegenslagen te maken. Echter de kunst, en zeker ook de literatuur, bloeit!
In de jaren twintig ontstaat een nieuwe houding ten opzichte van de wereld en het leven. Dit nieuwe gevoel komt voort uit de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog. Op het gebied van de kunst komt er een reactie op de overdreven subjectiviteit van het expressionisme. Deze nieuwe literaire stroming, de Nieuwe Zakelijkheid (Neue Sachlichkeit), interesseert zich in de eerste plaats voor de objectieve werkelijkheid. Actualiteit en belangstelling voor de eigen tijd zijn kenmerken van deze literatuur. De literaire reportage, de tijdroman en drama zijn de populairste genres. De beleving van de Eerste Wereldoorlog komt literair tot uitdrukking in de (anti-) oorlogsromans die in de jaren twintig in groten getale verschenen. Ook de verschillende economische crises hebben hun weerslag op de literatuur in die jaren gehad.
|
|
|
Hoewel Bertolt Brecht (1898-1956)van goede, bourgeoise komaf was, sympatiseerde hij met het communisme. In 1933 verliet hij Duitsland en verbleef in onder andere Scandinavië en de Verenigde Staten. Na de oorlog vestigde hij zich in 1949 in de DDR. In Oost-Berlijn kreeg hij zijn eigen theater, het Berliner Ensemble In zijn theaterstukken oefende Brecht veel kritiek op de kapitalistische maatschappij uit. Hij had met zijn theaterstukken een pedagogisch doel voor ogen: de toeschouwers moeten meedenken en zelf een kritisch oordeel vormen. Kenmerkend voor zijn stukken is het zogenaamde V-Effekt (vervreemdingseffect): de acteurs identificeren zich niet met hun rol, zij zijn sprekers die hun verhaal zo objectief mogelijk vertellen. Brecht gebruikt bijvoorbeeld liederen die afstandelijk de inhoud van de gespeelde scènes nog eens beschrijven. Hierdoor wordt de toeschouwer als het ware 'wakker geschud' voor de vorming van zijn of haar kritisch oordeel. De stukken van Brecht zijn een voorbeeld van het 'epische theater': er is geen indeling meer in vaststaande bedrijven, de handeling wordt onderbroken door tussenteksten, liederen en commentariërende sprekers.
|
|
Belangrijkste werken van Brecht
|
|
Gedichten van Brecht
|
Naast zijn werken voor het theater schreef Brecht veel gedichten.
|
|
Carl Zuckmayer
|
Naast Brecht was Carl Zuckmayer (1896-1977) de bekendste theaterschrijver in deze periode. Vanaf 1924 werken beiden samen aan het 'Deutsches Theater' in Berlijn. Zuckmayer werd vooral bekend door zijn satirische tragiekomedie Der Hauptmann von Köpenick. Zuckmayer keert zich in dit stuk tegen de Pruisische bureaucratie en militarisme ten tijde van het Wilhelminische Rijk (1871-1918). Zuckmayer schreef ook het draaiboek voor de film Der blaue Engel naar het boek Professor Unrat van Heinrich Mann. In deze film speelde Marlene Dietrich de rol van 'Lola Lola' waarmee ze wereldberoemd werd.
Zuckmayer vluchtte in 1938 naar de Verenigde Staten. Ook hij schreef over het fascisme, al werden zijn stukken pas na de oorlog gespeeld. Voorbeelden zijn Des Teufels General, over een luchtmachtgeneraal die tussen plicht en eigen overtuiging heen en weer geslingerd wordt en Das kalte Licht, over het gewetensconflict van een kernfysicus.
|
|
De grootste criticaster van het Duitsland tussen de beide wereldoorlogen was de schrijver-journalist Kurt Tucholsky (1890-1935). Onder verschillende pseudoniemen - o.a. Kaspar Hauser, Theobald Tiger en Peter Panther - schreef hij over de wereld om hem heen in kranten en tijdschriften. Hij was een groot satiricus die met ironie en Wortwitz (woordgrappen) velen belachelijk maakte. Als voorbeeld mag het Lied vom Kompromiss gelden, dat de periode na de Novemberrevolutie in 1919 beschrijft. Hierin sluiten politieke tegenstanders - 'Schwarz' zijn de rechtse, burgelijke partijen en 'Rot' de linkse sociaaldemocraten - met elkaar een compromis om de communisten niet aan de macht te laten komen. Net als veel andere liederen van Tucholsky werd dit op muziek gezet door Hanns Eisler, een bekende componist uit die dagen, die ook voor Brecht werkte.
|
|
|
Aan het eind van de jaren twintig verschijnen er verschillende romans die zich in de Eerste Wereldoorlog afspelen. Deze gruwelijke oorlog met zijn immense 'Materialschlachten' heeft aan velen het leven gekost of verminkte jonge mensen voor de rest van hun leven.
|
Erich Maria Remarque
|
De roman Im Westen nichts Neues van Erich Maria Remarque (1898-1971) speelt zich af aan het westfront in België en Frankrijk. Daar leverden de Duits-Oostenrijkse legers in de loopgraven een verschrikkelijke strijd, soms om slechts enkele meters winst, met de geallieerde legers van Frankrijk, Engeland, België en vanaf 1917 de Verenigde Staten. Zelf noemde Remarque het boek weder eine Anklage noch ein Bekenntnis al toont het de waanzin van de oorlog zonder meer aan. Op de dag dat het leger meldt dat het helemaal rustig was aan het westelijk front, sterft de hoofdpersoon van het boek. De roman werd een wereldwijde bestseller. |
Ludwig Renn en Ernst Jünger
|
Ludwig Renn (1889-1979)schreef het oorlogsdagboek Krieg, waarin hij een nuchter-zakelijk verslag van de oorlogsbelevenissen van een soldaat beschrijft. Een ander dagboek met belevenissen aan het front schreef Ernst Jünger (1895-1998). In In Stahlgewittern bericht deze schrijver vooral zakelijk, op zichzelf betrokken en weinig kritisch over de oorlog. |
|
|
De jaren twintig worden in Duitsland gekenmerkt door een torenhoge inflatie (1923, vanwege de herstelbetalingen aan de geallieerden draaien de geldpersen overuren) en later de crises na de beurskrach op Wall Street (zwarte donderdag, 24 oktober 1929). Een enorm hoge werkloosheid en een radicalisering in de politieke verhoudingen zijn het gevolg.
|
|
Als geen ander heeft
Hans Fallada (pseudoniem voor Rudolf Ditzens)
(1893-1947) de gevolgen van de crises voor de gewone man beschreven in de realistische romans
Kleiner Mann - was nun?, Wer einmal aus dem Blechnapf frisst en
Bauern, Bonzen und Bomben . In de roman Fabian geeft Erich Kästner (1899-1974) een beeld van het leven in de grote stad ten tijde van de wereldwijde economische crises in de jaren dertig. Hij doet dat met groot gevoel voor humor en oefent tevens stevige kritiek op de kleinburgelijke moraal, het militarisme en het fascisme. Kästner is vooral ook bekend geworden als kinderboekenschrijver met titels als Emil und die Detektive en Drei Männer im Schnee. |
|
Een bijzonder beeld van het moderne leven in de grote stad schetst de schrijver Alfred Döblin in de roman Berlin Alexanderplatz. In de handeling over de mislukkeling Franz Biberkopf verweeft Döblin tal van realistische teksten zoals reclame en krantenberichten. Deze stijl heet montage. Lees hier meer over Alfred Döblin en het boek. |
|
Bijna al deze schrijvers en componisten verlaten Duitsland nadat de Nazi's in 1933 aan de macht komen. Lees daar meer over in het volgende hoofdstuk Literatuur tijdens het Derde Rijk (1933-1945).
![]() |
© 2004-2010 -
Geschiedenis van de Duits literatuur is een project van de literatuurredactie (Erwin de Vries, Jos
Kleemans en Paul Goossen) van www.duits.de | Reacties naar
literatuur AT duits.de (AT vervangen door het @-teken) | Mit freundlicher
Unterstützung von Vorleser.net
und Studio de Lat |
Colofon
Boek |
<<< vorige pagina
![]()
|