Na de overgave van de Duitse troepen op 8 mei 1945 kwam Duitsland onder het bestuur van de geallieerden, in het begin Amerika, Rusland en Engeland, later kwam daar Frankrijk bij. De kopstukken van de nationaal-socialistische dictatuur werden gearresteerd en werden in 1946 tijdens het oorlogstribunaal van Neurenberg in de meeste gevallen ter dood veroordeeld.

Duitsland was na ruim 5 jaar oorlog zwaar getroffen. Een groot deel van het spoorweg- en wegennet was zwaar beschadigd, door de geallieerde bombardementen en de gevechtshandelingen waren steden tot ruïnelandschappen geworden. Vooral de grote steden en industriële centra zoals het Roergebied waren zwaar getroffen. Nog tot in de jaren '50 leefden miljoenen mensen in provisorische behuizingen en was er een grote woningnood. Een enorm aantal vluchtelingen uit de voormalige "Ostgebiete" moest ondergebracht worden en talloze mensen waren op zoek naar hun familieleden.

Er was een groot gebrek aan voedsel, kolen, stroom en gas. De hongerende bevolking in de steden ging tijdens "Hamsterfahrten" het platteland op, op zoek naar eten. Wie iets te ruilen had kon ook op de illegale zwarte markt proberen aan eten of goederen te komen.

Trümmerfrauen - Met name in de grote steden moest puin geruimd worden. Omdat de mannen ofwel in krijgsgevangenschap of aan het front gevallen waren, moesten de vrouwen het puin ruimen. Vrijwel zonder gereedschappen of werktuigen werden miljoenen kubieke meters puin opgeruimd om de straten weer begaanbaar te krijgen en de broodnodige stenen voor de wederopbouw te verkrijgen. Deze vrouwen kregen de bijnaam "Trümmerfrauen" [puinvrouwen]. Alleen al in Berlijn waren het er meer dan 60.000.